Manisa’da Üzüm Bağlarında Budama Maliyeti Üreticiyi Alternatif Çözümlere Yöneltti
HABERGURUP.COM.TR – MANİSA – Manisa’nın önemli üzüm üretim merkezlerinden Sarıgöl ilçesi ve çevresinde, bağ budama sezonu sürerken, artan işçilik ücretleri üreticileri zorlu bir kararla karşı karşıya bıraktı. Geleneksel yöntemlerle yapılan budama işlemlerinde yaşanan maliyet artışı, çiftçileri kendi aile emeğiyle bu süreci yönetmeye itti. Bu durum, bölgedeki üzüm üretimi dinamiklerinde dikkat çekici bir değişime işaret ediyor.
İşçilik Ücretlerindeki Artış Üreticileri Nasıl Etkiledi?
Sarıgöl Ziraat Odası tarafından belirlenen ve birçok bölgede uygulanmaya başlanan 1.500 TL’lik günlük budama yevmiyesi, üzüm üreticileri için önemli bir mali yük oluşturdu. Bu yüksek rakamlar, çiftçilerin geleneksel budama ekipleriyle çalışma maliyetlerini ciddi şekilde artırdı. Ekonomik kayıpları en aza indirmek isteyen üreticiler, bu durum karşısında kendi çözüm yollarını bulmak zorunda kaldılar. Birçok çiftçi, profesyonel ekiplere ödeyeceği ücretlerden tasarruf etmek amacıyla, budama makasları ve testereleriyle birlikte eşleri, çocukları ve diğer aile üyeleriyle birlikte bağlarına inerek budama işlemlerini bizzat gerçekleştirmeye başladı.
Bu yeni yaklaşım, sadece maliyetleri düşürmekle kalmayıp, aynı zamanda bağların daha yakından ve özenli bir şekilde kontrol edilmesine de olanak tanıyor. Aile bireylerinin katılımıyla gerçekleştirilen budama, hem işgücü maliyetini azaltıyor hem de bağ sahiplerinin kendi ürünlerine daha fazla sahip çıkmasını sağlıyor. Bu durum, özellikle küçük ölçekli üreticiler için büyük bir avantaj olarak görülüyor.
Üreticiden Açıklamalar: “Masraftan Kurtuluyoruz”
Sarıgöllü üzüm üreticilerinden Ramazan Karahan, mevcut durumu ve aldıkları önlemleri şu sözlerle özetledi: “Budama işleri genellikle Mart ayının sonuna kadar devam ediyor. Hava koşulları elverdiği sürece bağlarımıza geliyoruz. Bu sene, artan işçilik maliyetleri nedeniyle eşim ve kayınpederimle birlikte budamayı kendimiz yapma kararı aldık. Bu şekilde çalışarak hem zamandan tasarruf ediyoruz hem de önemli bir masraftan kurtulmuş oluyoruz.”
Karahan’ın da belirttiği gibi, ailece yapılan budama çalışmaları, çiftçilerin üzerindeki ekonomik baskıyı hafifletirken, aynı zamanda bağların bakımına gösterilen özenin de arttığı gözlemleniyor. Üreticiler, bu yöntemin sürdürülebilir tarım uygulamaları açısından da olumlu bir gelişme olduğunu vurguluyorlar. Aile bireylerinin sürece dahil olması, bağların gelişiminin daha yakından takip edilmesini ve olası sorunların erken tespit edilmesini de kolaylaştırıyor.
Budama Maliyeti ve Gelecek Perspektifleri
Manisa’nın Sarıgöl ilçesindeki bu durum, Türkiye genelindeki tarım sektörü için de önemli bir gösterge niteliği taşıyor. Artan girdi maliyetleri karşısında üreticilerin bulduğu yaratıcı ve ekonomik çözümler, tarımın geleceği açısından umut verici. Aile emeğine dayalı üretim modellerinin güçlenmesi, hem yerel ekonomilere katkı sağlıyor hem de çiftçilerin kendi ayakları üzerinde durmalarına yardımcı oluyor. Bu durum, gelecekteki tarımsal politikalarda da göz önünde bulundurulması gereken önemli bir dinamik olarak öne çıkıyor. Budama maliyeti konusundaki bu değişim, üreticilerin karşılaştığı zorluklara rağmen gösterdikleri direnci ve adaptasyon yeteneğini de gözler önüne seriyor.
